Lyssa Royal Holt
(Vertaald: Harmen Schouwerwou www.unitynet.nl)
De
andere manieren waarop het contact wordt gemanifesteerd (door vensters en
achterdeurtjes in het bewustzijn), lijken de natuurlijke aspecten te zijn van
wie we zijn. Het gehele spectrum lijkt natuurlijk te zijn. En toch is het ook
een spectrum dat we ontkend hebben.
Ja.
Het manifesteert zich in overeenstemming met wie we zijn.
Dus
in de betekenis, dat het zich manifesteert in overeenstemming met onze
ontkenning, niet met onze acceptatie.
Ja,
je kunt het op die manier bekijken. Heb je een accepterende natuur, dan is het
niet nodig om blokkades te scheppen, en hoef je ook niet jezelf door de
verschillende delen van een slang te wringen (slang refereert aan een analogie
over een tuinslang, eerder in dit verhaal). Andere beschavingen zijn
verschillend in de manier waarop ze het eerste contact leggen. Laat ons eens
twee voorbeelden met jullie doornemen.
Deze
twee gevallen slaan op het eerste-contact-missieteam van ons ras en andere
binnen de Associatie. Het doel van dit voorbeeld is, jullie de verschillen te
demonstreren in de wijze waarop samenlevingen zichzelf ontwikkelen in de
richting van het aanvaarden van ET contacten.
Wij
willen het eerste voorbeeld Alpha-3 betitelen. Deze planetaire soorten begon
allereerst met het uitzaaien van groepen afstammelingen van Lyra en lieten deze
achter om zijn natuurlijke soortidentiteit te ontwikkelen. Het werd niet nodig
geacht deze soorten, gedurende hun evolutie, te laten weten, dat zij afstamden
van een bron buiten hun eigen planeet. Het was niet nodig, want er was geen
samenwerking meer met het oorspronkelijke ras. Het kon een vrij en natuurlijk
evolutionair proces volgen, zonder in aanraking te komen met een van de
galactische drama’s.
Door
de tijd bereikten ze, in een natuurlijke progressie, een fase van technologische
ontwikkeling. Gedurende die tijd ontwikkelden ze een evenwichtige balans tussen
technologie en spiritualiteit, dus ze groeiden op een uitgebalanceerde wijze.
Men zou kunnen zeggen dat Alpha-3 een testvoorbeeld was van planetaire evolutie.
In die betekenis, dat het weinig drama kende en goed geleid werd. Er kwam een
tijd, dat deze samenleving in staat was om ruimtereizen te maken. Voor die tijd
werden ze door sommige naburige planetaire stelsels zorgvuldig in de gaten
gehouden. Voordat zij in feite hun planeet gingen verlaten, werden er openlijke
contacten gelegd. Laten we dit eens beschrijven.
Er
zijn in het algemeen drie fasen van contact met dergelijke wezens. Als eerste is
er het telepathische contact met de bewoners van de planeet. Dit vindt plaats
ongeveer 50 tot 100 jaar voordat de volgende fase aanbreekt. Telepathisch
contact wordt gemaakt met de ontvankelijke personen in de samenleving. Het
telepathisch zegt niet: “Hier zijn we”. Het is meer het langzaam binnen
laten druppelen van denkbeelden over buitenaardse wezens, dat blijkbaar de
verbeelding van de ontvanger prikkelt en de normale stroom van hun leven. Dit
wordt in de samenleving weerkaatst door, bijvoorbeeld, fictieboeken die de
samenleving rijp maken voor dit soort denkbeelden.
Houdt
dit ook in archetypische contacten door middel van symbologie?
Ja,
dit vindt plaats op de onbewuste niveaus van het menselijke brein.
Fase
twee is een fysiek contact met de bewoners, wanneer de stoffelijke schepen van
andere beschavingen in de lucht worden gezien. Dit gebeurt niet op een
bedreigende manier. Het vindt meestal plaats op die plaatsen waar veel mensen
bij elkaar zijn, waardoor het snel bekend wordt.
Vaak
zullen er ook ontmoetingen zijn met deze fysische schepen. Bijvoorbeeld, laten
we zeggen: er is ergens een bosbrand die moeilijk te bedwingen is. De ET schepen
komen naderbij en helpen de brandblussers het vuur te doven; daarna verdwijnen
ze weer. Dit is een demonstratie van vrijwillige hulpverlening, dat soms wel 25
jaar wordt voortgezet.
Daarna
wordt fase 3 in werking gezet.
Fase
drie borduurt verder op de vorderingen van fase twee. Na een van deze
voorbeelden, waarbij de luchtschepen in feite bij rampen hebben geholpen, zal
het ruimteschip landen en oog in oog komen te staan met sommige bewoners van de
planeet. Dat heet het eerste contact.
Dit
zijn de drie belangrijkste fasen. De wezens van Alpha-3 arrangeren hun
ontmoetingen dusdanig, dat er geen verzet of vrees zal zijn. Het was eenvoudig
een natuurlijke uitdrukking van evolutie op een planetaire schaal.
Deze
drie fasen hebben toch wel eens gelijktijdig plaatsgevonden in onze
geschiedenis, niet waar?
Ja,
maar fase twee werd niet op dezelfde wijze op jullie planeet uitgevoerd, vanwege
jullie psychologische achtergrond.
Stage
een is toch een van de belangrijkste fasen die in werking zijn?. Hadden deze
mensen dromen? Wij beleefden zij in hun innerlijke wereld?
In
hun dromen verschenen geen buitenaardse wezens. In plaats daarvan hadden hun
dromen een emotionele inhoud, die voorbij het normale gingen. Zij werden met
gevuld met symbologie. Bijvoorbeeld, in een droom vliegt iemand door de ruimte.
Misschien komt deze, al vliegende, oog in oog te staan met iemand. (Het zijn
eenvoudige voorbeelden.) De persoon die ze in hun droom ontmoeten, ziet er
hetzelfde uit. Er is geen spoor van vreemdheid. De vreemdheid die jullie op je
wereld voelen, is een reflectie van de vreemdheid die jullie tussen alle anderen
voelen. De bewoners van Alpha-3 gaven niet de indruk vreemd of buitenaards te
zijn.
Dus
zij waren geen mensen die zelf ervaringen van ‘vreemdheid’ hadden?
Correct.
Hadden
zij ervaringen in astraal reizen naar andere planeten of gebieden?
Ja,
maar het bevond zich allemaal binnen de context van hun eigen
werkelijkheidsstructuur, dus het leek hen nooit vreemd, of iets van een andere
planeet.
Hadden
zij ervaringen met astrale reizen van ET’s in hun droomwerelden?
Technisch
gezien ja, maar zij hadden totaal geen idee dat zij van buiten hun planeet
kwamen.
Was
er een centraal onderwerp tijdens de astrale contacten van fase 1?
Ja.
Er was in fase 1 een bepaalde kennisoverdracht, dat op een duidelijke en directe
wijze het denkbeeld van leven en bewustzijn buiten hun eigen wereld liet zien;
geen vreemde, afwijkende vormen, doch wel leven buiten de eigen planeet.
Dus de
grenzen van hun wereld breidde zich uit?
Exact.
Liepen
hun ervaringen van fase 1 probleemloos over in de visuele waarnemingen van fase
2?
Ja.
In fase 1 kregen de eerste soorten meer abstracte denkbeelden over contacten,
die langzaam doorfilterden naar de fysische werkelijkheid. Bijvoorbeeld, in
jullie samenleving zou het vertaald worden als het hebben van boeken en films,
die op een positieve wijze een bijdrage zouden leveren aan de verbreiding van
dit denkbeeld. Gedurende deze fase, die 50 tot 100 jaar duurde, namen de soorten
een geloofsstelsel aan, dat dit heel gewoon, natuurlijk was. Daarom veroorzaakte
de eerste, feitelijke waarneming in fase 2 niet een schok, maar werd het gezien
als het gevolg van natuurlijke progressie. Het was ook een bron van blijde
opwinding.
Dus
toen ze hen zagen was het meer een reactie van een familiaire begroeting?
Juist.
Hadden
de bewoners van Alpha-3 leden van hun samenleving die functioneerden als
sociologen of filosofen, die deze fenomenen interpreteerden?
Zij
hadden leden van hun samenleving, sociofilosofen als je hen zo zou willen
noemen, die spraken over de zich uitbreidende grenzen van hun samenleving, maar
niet op een symbolische wijze over deze schepen spraken. Dat zou hebben
betekend, dat deze schepen buiten hun werkelijkheid bestonden. De schepen waren
niet buitenissig. Het leek niet op iets dat er niet bij hoorde en dat nader
bestudeerd moest worden, zoals het in jullie samenleving zou gebeuren. Het
proces was zo natuurlijk en vond zo geleidelijk plaats, dat er geen enkele reden
was om hierover te gaan filosoferen.
Dus
de reden waarom wij alles proberen te verklaren, ligt in het feit dat wij het
ontkennen?
Zeker.
Jullie zien het als iets onnatuurlijks. Jullie zien het als een aspect van
jullie werkelijkheid, dat eigenaardig is. Om dezelfde reden willen jullie altijd
jullie dromen verklaren. Jullie bezien jullie dromen als iets dat vreemd voor
jullie is.
Dus
misschien kan een integraal begrip ons helpen door het denkbeeld van verklaren
te onderzoeken. Het lijkt erop, dat we alles wat we tegenkomen moeten verklaren.
Zeg je hiermee dat deze mensen hun ervaringen niet verklaarden?
Ja.
Absoluut zeker. Het werd geaccepteerd.
Waren
zij niet nieuwsgierig? Wilden zij hen ontmoeten?
Zij
waren nieuwsgierig en opgewonden. Er waren tijden van feestvieren wanneer deze
schepen verschenen, niet vanwege het feit dat deze schepen superieur aan hen
waren, maar eenvoudig omdat ze geconditioneerd waren om deze ervaring als
positief te accepteren. Het was eenvoudig een bron van blijde opwinding. Er
bestond geen enkele verzet. Er was geen vrees en geen discussie tussen de
individuen in hun samenleving.
Was
er een mondeling contact in fase 3, voordat het fysieke contact plaatsvond?
Nee.
Dus
fase 2, die zuiver visueel was, ging rechtstreeks over in fase 3 door het
simpele feit van een scheepslanding tussen de mensen en de bemanning wandelde
naar buiten en ontmoeten de mensen van de planeet in levende lijve?
Ja.
Bedenk dat de fasen 1, 2 en 3 over elkaar heen liggen. Tijdens fase 2, is fase 1
nog steeds in werking. Zij zijn niet gescheiden en na elkaar geplaatst. Dus toen
fase 2 begon, vinden de verbeeldende processen, de fictie nog steeds plaats.
Gedurende dit proces hebben ze al een voorstelling gemaakt van de inhoud van het
schip en het wezen van de entiteiten. Dus, toen de schepen in fase 3 landden,
was niemand verrast of bevreesd. Er is alleen maar acceptatie en blijde
opwinding.
Het
lijkt wel een beetje op de oorspronkelijke Amerikaanse bevolking, die - door
middel van rooksignalen - op de hoogte was van het bestaan van een gemeenschap
aan de andere kant van de bergkam. Je weet, ze zijn daar. Soms stuur je
rooksignalen terug, enzovoort. Maar de dag van ontmoeting is een feest. Nog iets
te vragen over Alpha-3?
Het
lijkt nogal ingetogen en droog. Het lijkt op niets wat hier gebeurt!
Sommige
van de fasen vinden hier plaats, maar vanwege de weerstand die hier bestond,
moesten deze fasen veranderd worden. Het verzet van jullie planeet is
veroorzaakt door de duizenden jaren van regelmatige buitenaardse contacten door
primitieve soorten.
Nu
dan, wij willen jullie informatie geven over een cultuur die we Beta-4 zullen
noemen. Beta-4 is een beschaving, die genetisch afstammen van Vega. Hun verzet
tegen ET contact was zeer, zeer heftig. Zij hadden hiervoor een grote angst.
Laten we jullie wat achtergrondinformatie geven.
Beta-4
begon als een kolonie voor gestraften. Er waren evenwel geen gevangenissen
gebouwd, in plaats daarvan waren zij achtergelaten. Zij werden achtergelaten
zonder veel uitrusting of kennis. Na verloop van tijd degenereerden zij wat. Hun
bevolking groeide zeer snel en splitste zich in groepen. Later kwamen ze weer
bij elkaar en vormden een planetaire identiteit.
Toen
ze zich weer bij elkaar voegden, bezaten ze geen kennis meer over hun oorsprong,
met uitzondering van wat mythologische verhalen. Er was wel een onderliggende
emotioneel geheugen, als een reactie op het achterlaten als een kolonie voor
gestraften. Dit schiep in hen een onbewust verlangen om niets meer te willen
weten van degenen die hen daar hadden achtergelaten.
Na
duizenden jaren evolutie, ontwikkelden zij een samenleving dat gebruik maakte
van technologie. Toen zij het punt naderden van planetair bewustzijn, begonnen
zij zich af te vragen of zij niet schepen konden bouwen die hen naar andere
planeten zouden brengen. In hen lag nog steeds de pijn van het achterlaten, dus
de drang om de ruimte te verkennen was niet erg sterk. Zij waren wel intens
nieuwsgierig naar wat daarbuiten was, maar gelijktijdig verhinderde de pijn om
erover na te denken en hield hen terug in het ontwikkelen van machinerieën om
zich van de planeet te verwijderen.
Om
nog eens de analogie van de tuinslang te gebruiken, zij weigerden naar hun pijn
te kijken en dus raakten ze geblokkeerd. Deze blokkade maakte een eind aan de
natuurlijke stroom van de evolutie van het soort. De bewoners van Beta-4 hadden
het punt bereikt om bekend gemaakt te worden met de galactische gemeenschap. De
andere ruimtewezens die hun planeet bezochten, voelden dit als een uitdaging om
deze planeet naar een ruimere werkelijkheid te brengen. Zij wisten dat er
tegenstand zou zijn.
De
ruimtewezens begonnen eenvoudig met het binnenvliegen in die gebieden waar veel
mensen waren. De schepen werden nooit gezien. Hun begripsvermogen en gerichtheid
was zo beperkt, dat de Beta’s letterlijk de aanwezigheid van deze schepen niet
opmerkten.
Dit
was een periode dat er nog steeds veel strijd was tussen de Lyra en Vega Rijken.
De ruimtewezens die wilden communiceren met Beta-4, waren zich bewust dat er een
mogelijke bedreiging vanuit ging, vanwege deze conflicten. Er was een bittere
noodzaak om dat contact te leggen. Zij probeerden echter op verschillende manier
contacten te leggen, maar dit had geen resultaat. Zij probeerden te landen, zij
trachten mensen te benaderen. Wat er plaatsvond tussen de ruimtewezens en de
Beta’s zou op jullie wereld als een komedie betiteld worden. Het leek wel
alsof ze niet dezelfde taal spraken. Iedere conversatie tussen deze ET’s en de
Beta’s schiep een totale, absolute verwarring.
Vanuit
het gezichtspunt van de Beta’s, spraken ze met iemand van hun eigen soort. Die
iemand was op de een of andere manier niet in staat om helder te communiceren.
De Beta wandelde eenvoudig in verwarring weg. De Beta’s wilden deze ET’s
niet anders zien dan iemand van hun eigen ras. Het was een volstrekt beperkte
visie. Deze ontmoetingen schokten de Beta’s innerlijk diep, maar omdat het zo
onalledaags, zo abstract was, wilden zij het niet eens onder elkaar bespreken.
Deze verschijnselen waren zo onwerkelijk dat ze niet de parameters van hun
werkelijkheid raakten.
De
bezoekende ruimtewezens constateerden bij nadere beschouwing, dat hun pogingen
vruchteloos bleven. De volgende fase bestond uit pogingen tot innerlijke
communicatie. In de aanvang hadden de ET’s de innerlijke fase overgeslagen,
omdat zij dachten dat de uiterlijke, direct zichtbare fase meer effectief zou
zijn. Zij beseften echter, dat zij nu de innerlijke communicatiemogelijkheden
moesten benutten. Op dit punt wordt het helemaal surrealistisch.
Zij
begonnen de droomwereld van de Beta’s binnen te dringen. Nacht na nacht werden
de Beta’s gebombardeerd met droomvoorstellingen en communicatie van deze ET
intelligenties. De Beta’s verzetten zich bewust tegen deze informatie en
daardoor ontstond er een spanning in hun psyche. Het bereikte het punt waarop de
druk zo groot was - om de tuinslang analogie eer te gebruiken - dat het bijna
barste.
Het
punt van barsten liet zich zien als, wat jullie noemen, de ‘poltergeist
activiteit’, ofwel het door geesten geplaagd worden. Vreemde dingen gebeurden
in het gewone leven van bijna ieder individu op de planeet. Het begon met de
meer de spirituelen, want zij waren het meest ontvankelijk. Daarna overkwam dit
ieder lid van de samenleving. Vertaald naar jullie werkelijkheid, dit
poltergeist fenomeen zou een vorm aannemen van vreemde voorstellingen op de
televisie, verwarrende boodschappen die op jullie computerschermen zouden
verschijnen en bizarre opnamen op jullie magnetische tapes. Deze manifestaties
worden door het brein van de Beta’s zelf gecreëerd, als een poging om de
communicaties tegen te houden. De verschijnselen werden niet door de
ruimtewezens geschapen. De psychische energieën die door de Beta’s werden
vastgehouden, werden feitelijk gechanneld door andere media, waar de
communicatie wel kon plaatsvinden.
Het
bereikte het punt, waarop de stress te veel werd. Toen dit gebeurde,
verkruimelde het volledige frame, of skelet van hun werkelijkheidsmodel. Het
leek alsof je buiten wandelde en alles was normaal en plotseling voelden ze een
disoriëntatie en kregen een black-out of leken betoverd. Toen ze wakker werden,
was hun werkelijkheidsmodel anders. Plotseling zagen ze de schepen. Zij waren in
staat met elkaar te communiceren over wat er bezig was. De schepen bleven enige
tijd op afstand, totdat de individuen op Beta-4 in staat waren met elkaar over
de werkelijkheid van deze ruimtewezens te praten. Toen kwamen de ET’s
dichterbij.
Dachten
de Beta’s dat ze gek werden?
Ja.
Ieder persoon die er niet over wilde praten, voelde een enorme stress, dat
steeds sterker werd.
Nu
hebben jullie twee voorbeelden van contactscenario’s binnen jullie galactische
verwanten. Iemand zou kunnen vragen: “Wat betekent dit voor onze Aarde?”
Opnieuw, jullie zijn niet zo scherp omlijnd. De voorbeelden die wij gaven,
hadden betrekking op twee beschavingen met een tegenovergestelde polariteit. Om
het programma van het Alpha-3 contact als voorbeeld te gebruiken, jullie zitten
in fase 1 en fase 3. Fase 2 is met opzet voor jullie aangepast, vanwege jullie
vroegere afhankelijkheid van buitenaardse hulp.
Wanneer
we jullie vergelijken met de Beta-4 contacten, kennen jullie een grote angst op
het archetypische niveau, met als gevolg dat jullie je op veel fronten afsluiten
voor de werkelijkheid. Degenen onder jullie met de grootste angsten op deze
planeet, zien letterlijk geen ruimteschepen wanneer zij zich vertonen.
De
Zeta Reticuli gebruiken fase 1 van het Alpha-3 programma en tot een bepaalde
graad fase 3. Zij zijn niet erg geïnteresseerd in fase 2. De bewoners van de
Pleiaden in het verleden, zijn degenen geweest die met jullie communiceerden in
het fase 2 scenario.
De
Zeta Reticuli zijn niet echt geïnteresseerd in fase 1. Zij willen rechtstreeks
beginnen met fase 3, maar zij kunnen fase 1 toch niet overslaan?
Ja,
want hun werkelijkheid is zo vreemd voor jullie. De enige manier voor jullie om
hun energie op te nemen is door te beginnen met fase 1 op het archetypische
niveau.
Wanneer
we bezoekersverschijnselen beleven, moet het soms bij ons komen en moeten wij
ermee werken binnen de parameters van onze archetypische werkelijkheden en
binnen de diep verstopte delen van ons wezen dat we onderdrukt en ontkend
hebben. Wij moeten naar die plek gaan om hen te ontmoeten. Wij beleven veel
dingen, waarvan we niet weten hoe wij die moeten inbouwen in ons dagelijks
leven. Beleven de bezoekers tot op zekere hoogte hetzelfde wat wij ervaren? Is
het communiceren met ons een nieuwe ervaring voor hen? Komen zij in onze
werkelijkheid om een steekproef te nemen en dan plotseling beleven ze
archetypen, elementalen en ontkende werkelijkheden?
Jullie
beïnvloeden de Zeta Reticuli op dezelfde wijze als zij jullie beïnvloeden.
Jullie hebben een verklaring gehoord, dat jullie beiden je diepst verborgen
primaire angsten onder ogen moeten zien wanneer jullie met elkaar werken. Het is
een soort fantasie of een rasgebonden droom over individualiteit. Het is extreem
schokkend voor het collectieve bewustzijn.
Lijkt
het op een hallucinatie?
Het is
een soort spontane gedachte, maar dan zeer intens.
Dus
het is niet zo eenvoudig om archetypische angsten met elkaar te delen. De
bezoekers beleven ook hun archetypische angsten wanneer zij contact met ons
maken.
Ja.
En we zouden hierover moeten zeggen, dat jullie meer succesvol zijn in het onder
ogen zien van deze archetypische angsten dan zij. Laten we jullie een voorbeeld
geven. De Zeta Reticuli hebben een vermogen om hun concentratie te verschuiven
van het ene lichaam naar het andere. Laten we zeggen dat er een Zeta bij de
ingang staat en een andere leunt over een ontvoerde. De ene die dichtbij de
ontvoerde persoon staat, kan door middel van zijn wil zich concentreren op
degene die bij de ingang staat. Bij een ontvoeringscenario kan de Zeta Reticuli
zich spontaan verplaatsen in de ontvoerder als in de ontvoerde persoon. Het
gebeurt ogenblikkelijk en het duurt maar kort. Maar zij proeven de smaak van
vrees, die ze al zo lang ontkend hebben.
Wanneer
de gerichte aandacht tijdens een ontvoeringdrama onbehaaglijk wordt voor de Zeta,
kunnen zij de aandacht verplaatsen van degene die zich over het slachtoffer
buigt, teneinde die ervaring te vermijden?
Ja,
precies. De Zeta Reticuli zijn zeer goed in het zich ergens aan onttrekken. Toch
zien ze dit niet als het vermijden van vervelende ervaring. Zij zien het als een
aanpassing.
Ervaren
de Zeta’s collectieve herinnering op een bepaalde manier als een inbreuk op
zijn werkelijkheid door ons?
Ja.
Al eerder werd aangegeven dat jullie bezoekers zijn binnen henzelf. Hieraan
refereren wij. Deze spontane en schijnbaar oncontroleerbare ervaringen die zij
met betrekking tot jullie hebben, zijn gelijk van intensiteit met de ervaringen
die jullie met hen hebben. Het is schokkend. Het is beangstigend. En op dit punt
wordt dit door hen nog niet begrepen.
De
Zeta Reticuli hebben de schokken, die zij ervoeren terwijl ze met jullie
werkten, gerationaliseerd tot een product van jullie en het wezen van jullie
werkelijkheid. Zij zien tot op heden geen enkel verband met zichzelf met
betrekking tot hun eigen transformatie
Een
van hun doeleinden van hun aanwezigheid hier is het ervaren van deze schokken en
deze te transformeren.
Exact.
Zoals jullie ontdekken het doel van hun interacties met jullie, zijn zij in een
proces van ontdekking van de ultieme doeleinden van jullie interacties met hen.
Kunnen
zij hierover van gedachten wisselen?
Op dit
moment zijn zij zich hiervan niet bewust.
Dus
voor hen is het beter dat we hen niets vragen over hun onverwachte visioenen?
Correct.
Voor dit moment is het beter van niet. Het is te voorbarig. Alles wat we tot
dusver hierover hebben verteld is voldoende om individuen die contact hebben te
helpen met het nemen van de volgende natuurlijke stap.
Vinden
de verschijnselen van bezoekers plaats in gebieden waar ze niet verwacht worden?
De
contactfenomenen komen vanuit vele, vele hoeken naar jullie wereld. Hoewel er
ontkenning is, vindt er ook integratie plaats. Jullie zien het letterlijk in
bijna elke fase van jullie ontwikkeling.
Wat
is de reden van onze ontkenning?
Een
van de redenen is jullie herinnering aan de pijn, die de buitenaardse contacten
jullie hebben toegebracht in jullie verleden: de vrees van het achterlaten, het
verlangen naar redding, de disfunctionerende verwantschappen dat jullie een deel
zijn van jullie voorvaderen. Het is de wens deze ervaring te weerstaan om de
pijn niet te voelen.
Om
deze reden hebben wij jullie een voorbeeld gegeven van twee verschillende
beschavingen en het proces waar ze doorheen moeten om zich gereed te maken voor
de contacten. Jullie beschaving is een combinatie van beide, ofschoon jullie
meer individuele eigenschappen herbergen richting jullie acceptatie van
contacten, vanwege jullie sociologische ontwikkelingen.
We
hebben ook gesproken over hoe jullie als een aardse samenleving het eerste
contact leggen met een andere beschaving: de Zeta Reticuli. Het doet niet ter
zake dat zij jullie hebben opgezocht. Jullie maken contact met hen door jezelf
te blijven. Jullie initialiseren een intergalactische relatie door je
toestemming om op elkaar in te werken. Dit akkoord krijgt een vervolg. Het zal
echter groeien en veranderen, zodra jullie groeien en veranderen. Jullie
evolutie is op een ingewikkelde manier met elkaar vervlochten.
(Vertaald: Harmen Schouwerwou www.unitynet.nl)